Ανοικτή επιστολή προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για τα θέματα των αγροτικών περιοχών απέστειλε ο Πρόεδρος του Αγρονόμου Αγροτικού Κινήματος. 

Αυτούσια η επιστολή

Η ανάπτυξη των ορεινών κοινοτήτων, οι σχολικές υποδομές και τα σοβαρά ερωτήματα για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος στην Τριμίκλινη Κύριε Πρόεδρε, Η ανάπτυξη που υποσχεθήκατε στις ορεινές κοινότητες, στους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής και της Τριμίκλινης, δυστυχώς δεν αποτυπώνεται στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Και αν θέλουμε να δούμε την πραγματική εικόνα αυτής της «ανάπτυξης», αρκεί να επισκεφθούμε το Περιφερειακό Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο Τριμίκλινης. Δεν μιλάμε για ένα οποιοδήποτε σχολείο. Μιλάμε για ένα περιφερειακό σχολείο που εξυπηρετεί παιδιά της ευρύτερης ορεινής περιοχής και το οποίο, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε, υπήρξε ένα από τα πρώτα τρία πιλοτικά ολοήμερα σχολεία που λειτούργησαν στην Κύπρο, πριν από περίπου τρεις δεκαετίες. Ένα σχολείο που θα έπρεπε σήμερα να αποτελεί πρότυπο, δυστυχώς μοιάζει να έχει παραμείνει «πιλοτικό» ακόμη και στις υποδομές του.

Χωρίς την αναγκαία κλειστή αίθουσα πολλαπλών χρήσεων και αθλοπαιδιών. Χωρίς κατάλληλους χώρους εκδηλώσεων. Χωρίς επαρκείς στεγασμένους χώρους όπου τα παιδιά μπορούν να φάνε, να κινηθούν και να περάσουν ανθρώπινα το διάλειμμά τους. Με μια σχολική αυλή περιορισμένων διαστάσεων, η επάρκεια της οποίας σε σχέση με τον αριθμό των μαθητών πρέπει επιτέλους να εξεταστεί με βάση τις ισχύουσες προδιαγραφές. Και κατά τους χειμερινούς μήνες, κύριε Πρόεδρε, η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη. Τις βροχερές μέρες, τα παιδιά αναγκάζονται να παραμένουν μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας και να τρώνε εκεί.

Όσα επιχειρούν να βγουν έξω επιστρέφουν πολλές φορές βρεγμένα, με τα παπούτσια γεμάτα λάσπες. Μέσα στον ίδιο χώρο όπου προηγουμένως γινόταν το μάθημα, τα παιδιά καλούνται να φάνε, να περάσουν το διάλειμμά τους και στη συνέχεια να συνεχίσουν τη διδασκαλία, μέσα σε συνθήκες ιδιαίτερα δυσάρεστες ακόμη και για τα ίδια. Αυτή είναι, κύριε Πρόεδρε, η πραγματικότητα ενός από τα πρώτα πιλοτικά ολοήμερα σχολεία της Κυπριακής Δημοκρατίας, περίπου τριάντα χρόνια αργότερα. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη σοβαρότερο, το οποίο διαπιστώσαμε με τα ίδια μας τα μάτια. Το εργαζόμενο προσωπικό του σχολείου, συμπεριλαμβανομένων των εκπαιδευτικών, δεν διαθέτει καν χώρο στάθμευσης, με αποτέλεσμα να αναγκάζεται να σταθμεύει τα οχήματά του στους γύρω δρόμους. Παράλληλα, γύρω από το σχολείο απουσιάζουν τα αναγκαία πεζοδρόμια και οι ασφαλείς διαδρομές για τη μετακίνηση των μαθητών.

Την ώρα που σχολούν τα παιδιά, μαθητές κατευθύνονται προς τα σπίτια τους ή προς τα λεωφορεία που τους μεταφέρουν στις γειτονικές κοινότητες, σε έναν ίδιο περιορισμένο χώρο υπάρχουν σταθμευμένα και διερχόμενα οχήματα. Παιδιά, αυτοκίνητα και λεωφορεία συνυπάρχουν καθημερινά σε έναν χώρο όπου ο κίνδυνος τροχαίου ατυχήματος είναι ορατός. Δεν μπορούμε να περιμένουμε να συμβεί πρώτα ένα σοβαρό ατύχημα και μετά να αρχίσουμε να αναζητούμε ευθύνες. 

Η ασφαλής μετάβαση και αποχώρηση ενός παιδιού από το σχολείο του είναι απαραίτητη. Είναι στοιχειώδης υποχρέωση της Πολιτείας και των αρμόδιων αρχών. Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, υπάρχει ένα ακόμη ζήτημα που απαιτεί ξεκάθαρες απαντήσεις. Για την ανέγερση κλειστής αίθουσας πολλαπλών χρήσεων και αθλοπαιδιών του Περιφερειακού Ολοήμερου Δημοτικού Σχολείου Τριμίκλινης, σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτουμε, εγκρίθηκε πριν από περισσότερο από μία δεκαετία σημαντικό χρηματικό κονδύλι από το αρμόδιο Υπουργείο. Το συγκεκριμένο κονδύλι (450.000 ευρώ) κατατέθηκε πριν από περισσότερο από μία δεκαετία στη Σχολική Εφορεία Τριμίκλινης, της οποίας ασκεί καθήκοντα ο Κοινοτάρχης Τριμίκλινης κύριος Ανδρέας Ορφανός. Πέρασε περισσότερο από μία δεκαετία. Η αίθουσα δεν ανεγέρθηκε. Τα ερωτήματα είναι συγκεκριμένα: Ποιο ήταν το ακριβές ποσό; Πότε κατατέθηκε στο Κοινοτικό Συμβούλιο Τριμίκλινης; Ποιες αποφάσεις λήφθηκαν για την αξιοποίησή του;

Ποια είναι σήμερα η λογιστική κατάσταση του συγκεκριμένου κονδυλίου; Γιατί δεν υλοποιήθηκε το έργο; Και ποιος είχε την ευθύνη να το προωθήσει; Όταν δημόσιο χρήμα παραχωρείται για ένα συγκεκριμένο έργο που αφορά τα παιδιά μας, δεν μπορεί να περνά περισσότερο από μία δεκαετία χωρίς να υλοποιείται το έργο και η αγοραστική αξία αυτού του ποσού να εξαφανίζεται μέσα στον χρόνο και χωρίς να δίνονται ξεκάθαρες δημόσιες απαντήσεις από τον αρμόδιο Πρόεδρο του Κοινοτικού Συμβουλίου Τριμίκλινης. Ζητούμε τα έγγραφα. Ζητούμε τις αποφάσεις. Ζητούμε τους λογαριασμούς. Και πάνω απ’ όλα ζητούμε να γίνει επιτέλους το έργο για το οποίο παραχωρήθηκαν τα χρήματα. Κύριε Πρόεδρε, Την ίδια στιγμή, η παρουσία και η στέγαση στην Τριμίκλινη του Επιτρόπου Ανάπτυξης Ορεινών Κοινοτήτων παρουσιάζεται από την τοπική ηγεσία ως ιδιαίτερη «ευλογία» για την κοινότητα. Επιτρέψτε μας όμως να διερωτηθούμε: Ποια ακριβώς ανάπτυξη έχει συντελεστεί στην Τριμίκλινη και στην ευρύτερη περιοχή, όταν ακόμη και βασικές υποδομές ενός ιστορικού περιφερειακού ολοήμερου σχολείου παραμένουν ανεπαρκείς; 

Πώς μπορεί να παρουσιάζεται ως επίτευγμα η στέγαση ενός κρατικού αξιωματούχου σε κοινοτικό ακίνητο, όταν παραμένουν αναπάντητα σοβαρά ερωτήματα για το καθεστώς παραχώρησης του συγκεκριμένου κτιρίου, τις σχετικές εγκρίσεις και τους όρους υπό τους οποίους αυτό παραχωρήθηκε ΔΩΡΕΑΝ; Παράλληλα θέλουμε να σας αναφέρουμε ακόμη ένα σημαντικό γεγονός, το οποίο γεγονός είχαμε αναφέρει και σε ανοικτή επιστολή μας προς το Υπουργό Εσωτερικών. Εγείρονται σοβαρά ερωτήματα για τον Επίτροπο Ανάπτυξης Ορεινών Κοινοτήτων και τον Κοινοτάρχη Τριμίκλινης για την παραχώρηση μέρους του Κοινοτικού κτιρίου σε επιχειρηματία για να παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα επί πληρωμής για τη σχολική χρονιά 2025-2026. Με ποια νόμιμη εξουσία ο Επίτροπος και ο Κοινοτάρχης προχώρησαν στην παραχώρηση της αίθουσας του Κοινοτικού κτηρίου σε ιδιώτη επιχειρηματία και με ποιο αντάλλαγμα; Επιπρόσθετα ερωτήματα εγείρει η διαχείριση του αρδευτικού φράγματος Τριμίκλινης, η λειτουργία της Αρδευτικής Επιτροπής, τις δαπάνες, τις οικονομικές της υποχρεώσεις και ζητήματα ενδεχόμενης σύγκρουσης συμφερόντων. Έχουν διατυπωθεί σοβαρές καταγγελίες, οι οποίες απαιτούν ανεξάρτητη και πλήρη διερεύνηση. Δεν αποδίδουμε ενοχή χωρίς έλεγχο. Απαιτούμε όμως να μην υπάρχει κανένας υπεράνω του ελέγχου. 

Η διαχείριση κοινοτικής περιουσίας και δημόσιου χρήματος δεν αποτελεί προσωπικό προνόμιο κανενός αξιωματούχου. Αποτελεί ευθύνη απέναντι στους πολίτες. Και όταν γύρω από ανθρώπους στους οποίους η Πολιτεία εμπιστεύεται τη διαχείριση κοινοτικών υποθέσεων και την προώθηση της ανάπτυξης τίθενται τόσο σοβαρά ερωτήματα, η κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίσει ότι το κοινό συμφέρον υπηρετείται και προστατεύεται. Κύριε Πρόεδρε, θέλουμε να είμαστε ξεκάθαροι: Δεν αμφισβητούμε την εμπιστοσύνη μας προς εσάς. Αποσύρουμε όμως την εμπιστοσύνη μας από τους συνεργάτες σας στην περιοχή, μέχρι να δοθούν καθαρές απαντήσεις στα σοβαρά ζητήματα που θέτουμε. Και γι’ αυτό ακριβώς απευθυνόμαστε προσωπικά σε εσάς, ζητώντας την παρέμβασή σας και την πλήρη διερεύνηση όσων καταγγέλλονται. Για εμάς τους ανθρώπους της υπαίθρου, τους ανθρώπους της γεωργικής παραγωγής, του κόπου και του μόχθου η ανάπτυξη είναι το σχολείο των παιδιών μας. Είναι οι ασφαλείς δρόμοι.

Είναι τα πεζοδρόμια. Είναι οι χώροι άθλησης. Είναι η προστασία της κοινοτικής περιουσίας. Είναι η διαφάνεια και η λογοδοσία για κάθε ευρώ που ανήκει στον λαό. Γι’ αυτό σας καλούμε να δώσετε οδηγίες για πλήρη διερεύνηση των ζητημάτων που θέτουμε, με ιδιαίτερη προτεραιότητα την ασφάλεια των μαθητών και την τύχη του κονδυλίου για την ανέγερση της κλειστής αίθουσας πολλαπλών χρήσεων και αθλοπαιδιών. Σας καλούμε επίσης να επισκεφθείτε ο ίδιος το Περιφερειακό Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο Τριμίκλινης να διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι την κατάσταση. 

Ελάτε μια βροχερή χειμωνιάτικη ημέρα. Και ελάτε την ώρα που σχολούν τα παιδιά. Δείτε πού τρώνε. Δείτε πού παίζουν. Δείτε την αυλή τους. Δείτε πώς προσπαθούν να φτάσουν στον δρόμο στον οποίο περπατούν και στα σπίτια τους ανάμεσα στα αυτοκίνητα. Και ζητήστε να σας παρουσιάσουν τον φάκελο της κλειστής αίθουσας που περιμένουν αυτά τα παιδιά περισσότερο από μία δεκαετία. Ακούστε τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς και τους ίδιους τους κατοίκους της περιοχής. Και τότε, κύριε Πρόεδρε, είμαστε σίγουροι ότι θα κατανοήσετε πλήρως τις πραγματικές ανάγκες αυτών των παιδιών.