Την απόλυση δεσμοφύλακα που είχε εντοπιστεί με μικρή ποσότητα κάνναβης στο όχημά του, ενώ μετέβαινε στην εργασία του, επικύρωσε το Εφετείο, ανατρέποντας προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, το οποίο είχε κρίνει παράνομο και αδικαιολόγητο τον τερματισμό της απασχόλησής του.

Η υπόθεση αφορούσε δεσμοφύλακα, ο οποίος εργαζόταν στο Τμήμα Φυλακών από την 1η Οκτωβρίου 2008, αρχικά ως έκτακτος υπάλληλος και στη συνέχεια ως εργοδοτούμενος αορίστου χρόνου.

Στις 6 Φεβρουαρίου 2016, γύρω στις 2 τα ξημερώματα, ενώ μετέβαινε στην εργασία του με το όχημά του, ανακόπηκε για έλεγχο από μέλη της Υπηρεσίας Καταπολέμησης Ναρκωτικών. Κατά τον έλεγχο εντοπίστηκε στο όχημά του ξηρή φυτική ύλη κάνναβης βάρους 1,3083 γραμμαρίων, ενώ στις κάλτσες του βρέθηκαν 84 χάπια, στα οποία δεν ανιχνεύθηκε οποιαδήποτε ναρκωτική ή αναβολική ουσία.

Ο δεσμοφύλακας συνελήφθη και τέθηκε σε διαθεσιμότητα, ενώ το Τμήμα Φυλακών προχώρησε στη διερεύνηση της υπόθεσης. Αφού του δόθηκε η ευκαιρία να παρουσιάσει τις θέσεις του, η Διευθύντρια Φυλακών αποφάσισε, στις 22 Απριλίου 2016, τον άμεσο τερματισμό της απασχόλησής του, κρίνοντας ότι η συμπεριφορά του συνιστούσε κακή διαγωγή.

Αργότερα, καταχωρίστηκε εναντίον του ποινική υπόθεση για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, συγκεκριμένα της ποσότητας κάνναβης που είχε εντοπιστεί στο όχημά του. Ο ίδιος παραδέχθηκε ενοχή και στις 14 Μαρτίου 2017 του επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους €700.

Η αρχική δικαστική απόφαση

Ο εργαζόμενος προσέφυγε στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών, το οποίο έκρινε ότι η απόλυσή του ήταν παράνομη και αδικαιολόγητη. Το Δικαστήριο επιδίκασε αποζημιώσεις ύψους €5.769,36, ποσό που αντιστοιχούσε στις απολαβές 18 εβδομάδων, καθώς και €2.564,16 αντί προειδοποίησης, που αντιστοιχούσαν στις απολαβές οκτώ εβδομάδων.

Το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε κρίνει ότι η κατοχή της συγκεκριμένης ποσότητας κάνναβης αφορούσε πράξη εκτός υπηρεσίας και ότι δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία πως ο δεσμοφύλακας σκόπευε να εισαγάγει την ουσία στις Φυλακές. Ούτε υπήρχαν στοιχεία ότι είχε επιχειρήσει κάτι ανάλογο στο παρελθόν ή ότι υπήρχαν εύλογες υποψίες πως θα προέβαινε σε τέτοια ενέργεια.

Κατά την κρίση του, δεν αποδείχθηκε ότι η συγκεκριμένη πράξη μπορούσε να δημιουργήσει σοβαρές αμφιβολίες ως προς την καταλληλότητα του εργαζομένου να εκτελεί τα καθήκοντά του ή να επηρεάσει αρνητικά την εργασιακή σχέση.

Γιατί ανατράπηκε η απόφαση

Το Υπουργείο και οι άλλοι εφεσείοντες αμφισβήτησαν την απόφαση, υποστηρίζοντας ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα κατέληξε πως η απόλυση δεν ήταν δικαιολογημένη, δεδομένης της φύσης των καθηκόντων του εργαζομένου.

Το Εφετείο, εξετάζοντας τους λόγους έφεσης, διαφώνησε με την πρωτόδικη κρίση. Όπως σημειώνει στην απόφασή του, ο εργαζόμενος δεν είχε απλώς εντοπιστεί με κάνναβη εκτός εργασίας, αλλά βρισκόταν καθ’ οδόν προς τις Φυλακές, όπου επρόκειτο να αναλάβει τα καθήκοντά του.

Το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι η εργασία του δεσμοφύλακα αφορά έναν ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα, συνδεδεμένο με την ασφάλεια, την πειθαρχία και την τάξη εντός των Φυλακών, γεγονός που απαιτεί αυξημένα πρότυπα συμπεριφοράς και αξιοπιστίας.

Στην απόφαση επισημαίνεται ότι η συμπεριφορά εργαζομένου εκτός υπηρεσίας μπορεί, υπό συγκεκριμένες περιστάσεις, να επηρεάσει τη σχέση εμπιστοσύνης με τον εργοδότη και να δικαιολογήσει την απόλυση, ανάλογα με τη φύση της πράξης, τη θέση που κατέχει και τις πιθανές συνέπειές της.

Το Εφετείο έκρινε ότι η κατοχή της ναρκωτικής ουσίας, καθ’ οδόν προς την εργασία του, δημιουργούσε βάσιμες επιφυλάξεις ως προς την καταλληλότητά του να συνεχίσει να υπηρετεί ως δεσμοφύλακας. Παράλληλα, έκρινε ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά ήταν ασυμβίβαστη με τη θέση που κατείχε και μπορούσε να πλήξει τη φήμη και την αξιοπιστία των Φυλακών, εάν γινόταν δημοσίως γνωστή.

Ιδιαίτερη σημασία απέδωσε το Δικαστήριο και στο ζήτημα της απόδειξης, απορρίπτοντας την κρίση ότι οι εργοδότες όφειλαν να παρουσιάσουν μαρτυρία πως ο εργαζόμενος σκόπευε να εισαγάγει την κάνναβη στις Φυλακές.

Όπως αναφέρεται στην απόφαση, δεν ήταν αναγκαίο να αποδειχθεί πρόθεση προμήθειας της ουσίας σε τρίτο πρόσωπο εντός των Φυλακών, σαν να επρόκειτο για ξεχωριστή ποινική κατηγορία. Η κατοχή της ναρκωτικής ουσίας, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, κρίθηκε επαρκής για να δικαιολογήσει την απόλυση.

Ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης

Καταλήγοντας, το Εφετείο έκρινε δικαιολογημένους τον δεύτερο και τον τρίτο λόγο έφεσης, που αφορούσαν τη νομιμότητα και την αιτιολόγηση του τερματισμού της απασχόλησης. Ως αποτέλεσμα, δεν εξέτασε τους υπόλοιπους λόγους έφεσης ούτε τον λόγο αντέφεσης του εργαζομένου, με τον οποίο ζητούσε αύξηση της αποζημίωσης που του είχε επιδικαστεί.

Το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση του εργαζομένου, έκανε δεκτή την έφεση και παραμέρισε την πρωτόδικη απόφαση. Η αντέφεση απορρίφθηκε.

Παράλληλα, επιδίκασε έξοδα έφεσης ύψους €2.000, πλέον ΦΠΑ, εάν εφαρμόζεται, υπέρ των εφεσειόντων και εναντίον του εργαζομένου. Για την αντέφεση δεν εκδόθηκε διαταγή για έξοδα.

Διαβάστε επίσης: Εξαντλήθηκαν και παραλίγο να πνιγούν: Διάσωση δύο αντρών στη Λεμεσό