Το σύνθημα «δεν έχω οξυγόνο» κυριάρχησε σε όλη την Ελλάδα. Απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλη τη χώρα, οι πολίτες ζήτησαν απόδοση δικαιοσύνης για το έγκλημα των Τεμπών, ζήτησαν διαφάνεια, δικαίωση της μνήμης των θυμάτων και του αγώνα των συγγενών. Συγκεντρώσεις έγιναν και σε πόλεις του εξωτερικού, σε έναν πρωτοφανή συντονισμό.

 

Στο μαζικότερο συλλαλητήριο των τελευταίων χρόνων στο Σύνταγμα, οι εκδηλώσεις άρχισαν με ανάγνωση των ονομάτων των 57 νεκρών, στο άκουσμα των οποίων, το πλήθος, φώναζε «παρών» ή «παρούσα», ενώ μέρος των διαδηλωτών που απομακρύνθηκαν από το κέντρο μετά τα επεισόδια που σημειώθηκαν νωρίτερα, επέστρεψαν στο Σύνταγμα.

Από νωρίς το πρωί, πολίτες όλων των ηλικιών πλημμύρισαν το κέντρο της Αθήνας εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στους συγγενείς των θυμάτων και ζητώντας την πλήρη διαλεύκανση του δυστυχήματος και την απονομή Δικαιοσύνης. Το συλλαλητήριο ξεκίνησε περίπου στις 11:00 το πρωί, ωστόσο από πολύ νωρίς μαζεύτηκαν πολίτες και φορείς σε διάφορα σημεία προσυγκέντρωσης, ώστε να πορευθούν συντεταγμένα προς το Σύνταγμα.

Το κλίμα συγκίνησης που επικρατούσε στο Σύνταγμα ωστόσο αμαυρώθηκε από σοβαρά επεισόδια, που ξεκίνησαν όταν ομάδα κουκουλοφόρων ξεκίνησε να σπάει μάρμαρα, τα οποία εκτόξευσε στις αστυνομικές δυνάμεις και πέταξε βροχή από μολότοφ στο χώρο της Βουλής. 

Η αστυνομία απάντησε με δακρυγόνα και στη συνέχεια με κρότου λάμψης, με το κέντρο της Αθήνας να μετατρέπεται κυριολεκτικά σε εμπόλεμη ζώνη.

Τα επεισόδια συνεχίστηκαν για αρκετή ώρα στους δρόμους γύρω από το κέντρο της πρωτεύουσας. Σε Ομόνοια, Ερμού, Προπύλαια, Εξάρχεια, με τους κουκουλοφόρους να προκαλούν σοβαρές ζημιές, να στήνουν οδοφράγματα, με κόσμο να τραυματίζεται και το πλήθος να προσπαθεί να απομακρυνθεί μέσα σε ένα αποπνικτικό σκηνικό.