Η Τουρκία δεν συνηθίζει να χάνει την ευκαιρία να χρησιμοποιήσει τη Δύση ως καθρέφτη, όταν κατηγορείται για δημοκρατικά ελλείμματα. Αυτή τη φορά, ο φιλοκυβερνητικός δημοσιογράφος Αμπντουλκαντίρ Σελβί επιχειρεί να συγκρίνει τη δικαστική περιπέτεια του Εκρέμ Ιμάμογλου με εκείνη της Μαρίν Λεπέν.

"Η υπόθεση διαφθοράς της Λεπέν έχει τελεσιδικήσει, η πολιτική της ζωή κινδυνεύει", έγραψε ο Σελβί, επισημαίνοντας ότι η απόφαση αυτή της στερεί τη δυνατότητα να συμμετάσχει στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές, κάτι που δεν ισχύει -ακόμη τουλάχιστον- για τον Εκρέμ Ιμάμογλου.

Υπόθεση Ιμάμογλου: Πολιτικός διωγμός ή δικαιοσύνη;

Ο Εκρέμ Ιμάμογλου, πολιτικός αντίπαλος του Ερντογάν και δις εκλεγμένος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης, βρίσκεται αντιμέτωπος με βαριές κατηγορίες. Ο Σελβί τονίζει ότι είναι υπό κράτηση για "διαφθορά, δωροδοκία και εκβιασμό", υπενθυμίζοντας ότι αν κριθεί ένοχος, θα αποκλειστεί από τις επόμενες εκλογές.

Το ζήτημα όμως δεν είναι τόσο απλό. Ο Ιμάμογλου θεωρείται από πολλούς θύμα πολιτικής δίωξης, καθώς η τουρκική δικαιοσύνη έχει πολλές φορές χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο εξουδετέρωσης πολιτικών αντιπάλων. "Ο Ιμάμογλου είναι υπό κράτηση για ξέπλυμα χρήματος, αλλά είναι ήρωας για τους υποστηρικτές του", γράφει ο Σελβί, αποτυπώνοντας την πολιτική διάσταση της υπόθεσης.

 

Δικαιοσύνη αλά καρτ: Το γαλλικό και το τουρκικό μοντέλο

Η σύγκριση που κάνει ο Σελβί αποκαλύπτει τη διαφορετική λειτουργία των θεσμών στις δύο χώρες. Στη Γαλλία, η φυλάκιση πολιτικών όπως ο Ζακ Σιράκ και ο Νικολά Σαρκοζί για υποθέσεις διαφθοράς οδήγησε στο πολιτικό τους τέλος. Αντίθετα, στην Τουρκία, οι καταδίκες πολιτικών αντιπάλων συχνά συνοδεύονται από κύματα αμφισβήτησης για τη νομιμότητα των διώξεων.

Ο Σελβί κλείνει το άρθρο του με μια δηκτική παρατήρηση: «Η Λεπέν πρέπει να αναστενάζει λέγοντας "μακάρι να ήμουν στην Τουρκία"».