Το νέο μεγάλο hype ακούει στο όνομα Kasabian. Έβαλε βέβαια το... ποδαράκι του σ’ αυτό και ο Κακά, ο οποίος υπό τους ήχους του «Underdog» έκανε τα κόλπα του στη νέα διαφήμιση της Bravia, ανάβοντας φωτιές για την κυκλοφορία του ψυχεδελικού «West Ryder Pauper Lunatic Asylum» (Columbia). Στο καθαρά μουσικό κομμάτι, οι πλάτες του κιθαρίστα Serge Pizzorno δείχνουν να αντέχουν μια χαρά το βάρος της δημιουργίας μετά την αποχώρηση του Chris Karloff. Η μπάντα μένει όσο τη θέλουμε κολλημένη στην κληρονομιά των Stone Roses, των Primal Scream και των Oasis και από εκεί και πέρα άλλους παρασύρει με δυναμικό electro punk και άλλους με trippy διαδρομές.
Στη βράση κολλά το σίδερο για την παιδική χαρά των Jonas Brothers. Ένα ακόμα άλμπουμ, το τέταρτο συνολικά για τους Kevin, Joe και Nick που ακολουθούν την πεπατημένη αλλάζοντας απλά το hairdo. Οι τρελές πωλήσεις άλλωστε είναι δεδομένες για το αγαπημένο συγκρότημα των teenagers και το «Lines, Vines and Trying Times» (Universal) προσφέρει την ιδανική μετάβαση από το «Mazoo and The Zoo» στην πραγματική ζωή. Κομμάτια όπως το «Paranoid» και το «Don’t Speak» είναι pop rock για teenagers σε συσκευασία για μεγάλους και αν η ηλικία δεν μετριέται με χρόνια, μπορείς να τα ακουμπήσεις.
Δεν υπάρχει καμία απολύτως διάθεση για πλακίτσα, λέγοντας ότι οι A-ha επιστρέφουν και βρίσκονται σε μία αγωνιώδη αναζήτηση του μαγικού synth-pop ήχου που τους καθιέρωσε τη δεκαετία του ’80. Τη γλύκα των keyboards, τα τόσο ξεχωριστά vocals θα τα βρεις στο «Foot Of The Mountain» (Universal) και θα σε κάνουν να αναπολήσεις, αλλά μέχρι εκεί. Το πιθανότερο είναι να περάσει απαρατήρητο το ένατο άλμπουμ των Νορβηγών, όπως και το σόλο του Morten Harket πέρυσι. Εκτός και αν υποβόσκει κάποια «old wave» τάση και δεν το πήραμε χαμπάρι.
Οι Flipsyde έχουν τη φιλοδοξία και το τσαγανό για να κάνουν τη δική τους μουσική επανάσταση μέσα από τη hardcore rap. Όταν όμως αρχίζει να κουδουνίζει η τσέπη, η προσθήκη γυναικείων φωνητικών δεν βλάπτει κι ας παίρνουν μία γλυκανάλατη pop-R’n’B κατεύθυνση. Το «State Of Survival» (Interscope) έχει πεντακάθαρα ως πρότυπο τους Black Eyed Peas, αλλά καταλήγει σε μία hate it or love it κατάσταση και το hate πηγαίνει δυστυχώς σε όσους τους γούσταραν μέχρι σήμερα.
Για σκοπούς ακρόασης τα cds παραχωρούνται από τα καταστήματα Musical Paradise.

