Transformers: Revenge of the Fallen **
Σκηνοθεσία: Michael Bay.
Παίζουν: Shia LaBeouf, Megan Fox, John Turturro. 147΄.
ΜΕ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΣΙΚΟΥΕΛ ΤΗΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗΣ τεράστιας εμπορικής επιτυχίας «Transformers» ο Michael Bay καταφέρνει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον σκηνοθέτη να απομονώσει τα κύρια συστατικά ενός blockbuster: βία κατάλληλη για νεαρές ηλικίες, safe sex και ειδικά εφέ. Παρότι δύσκολο λες ότι η νέα αυτή ταινία είναι «καλή», διαθέτει τόση έντονη δύναμη που ο θεατής έχει δυο επιλογές: να παραδοθεί ή να υποφέρει σιωπηλά.
Η πρώτη ώρα είναι μια τυπική παρέλαση ιδρωμένου denim και άλλων γνωστών προϊόντων και gadgets, ντυμένη με δράση που σου σπάει το τύμπανο και εκνευριστικά αστεία. Ιδιαίτερο στόρι μην ψάχνεις: κάτι έχει να κάνει με τον Sam (LaBeouf) ο οποίος έχει αρχίσει το πανεπιστήμιο και βασανίζεται από σπασμωδικά οράματα που έχουν άμεση σχέση με τον συνεχιζόμενο πόλεμο των Transformers.
Όσο και αν ακούγεται παράξενο, η παντελής έλλειψη λογικής αφήγησης δεν είναι προσβλητική: δεν είναι ότι οι σεναριογράφοι πιστεύουν ότι οι θεατές είναι χαζοί. Ξέρουν απλά ότι δεν τους καίγεται καρφί.
Κάπου στο μέσο, ο όγκος και η αγριάδα του όλου πράγματος γίνεται κάτι που δεν μπορείς να του αντισταθείς. Μέχρι το φινάλε στην έρημο όπου ισοπεδώνεται ολόκληρη η κοιλάδα των βασιλιάδων, η ταινία έχει γίνει τόσο θεόμουρλη, τόσο ξεροκέφαλα ξεδιάντροπη, που είναι καλύτερα απλώς να υποκύψεις.
Crossing Over *
Σκηνοθεσία: Wayne Kramer.
Παίζουν: Harrison Ford, Ray Liotta, Ashley Judd. 113΄.
ΤΟ «CROSSING OVER» ΤΟΠΟΘΕΤΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΚΑΠΩΣ ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΟ Λος Άντζελες του βραβευμένου με Όσκαρ «Crash», όπου οι σεναριογράφοι ρίχνουν στο μείγμα μια σειρά από χαρακτήρες διαφορετικών κοινωνικών στρωμάτων σε συνδυασμό με λίγα μελαγχολικά πλάνα ενός αυτοκινητόδρομου. Ξανθιές Αυστραλές πρωταγωνίστριες σαπουνόπερας αναγκάζονται να ξαπλώσουν με γλοιώδεις υπαλλήλους της υπηρεσίας μεταναστών. Νεαροί μουσουλμάνοι εξτρεμιστές κάνουν εμπρηστικές ομιλίες στην τάξη τους και τρέχουν στη γωνία να κλάψουν. Στωικοί αστυνομικοί στα σύνορα είναι κάπου ανάμεσα σε επαρχιώτες από Western και φιλεύσπλαχνους παρεμβατιστές. Τον τελευταίο υποδύεται ο Harrison Ford (σ’ ένα ρόλο όπου θα περίμενες να συναντήσεις τον Tommy Lee Jones). Ταινίες όπως το «Crossing Over» και το «Crash» δεν είναι κοινωνικές καταδίκες, αλλά απλώς σηκώματα των ώμων. Ας ελπίσουμε ότι αυτό εδώ είναι το τελευταίο δείγμα ενός βαρυστόμαχου, παρανοϊκού είδους σινεμά, που θα έπρεπε όλοι να έχουμε βαρεθεί μέχρι τώρα.
Hannah Montana: The Movie
Σληνοθεσία: Peter Chelsom.
Παίζουν: Miley Cyrus, Billy Ray Cyrus, Lucas Till. 102΄.
ΠΕΡΙΣΤΑΣΙΑΚΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΕΚΝΕΥΡΙΣΤΙΚΑ προβλέψιμη κινηματογραφική μεταφορά της επιτυχημένης σειράς του Disney Channel, που έχει εξελιχθεί σε teen φαινόμενο. Σώζεται χάρη στην απίστευτη ενέργεια και το κωμικό ταλέντο της πρωταγωνίστριας Miley Cyrus, που υποδύεται μια μαθήτρια η οποία ζει μια δεύτερη κρυφή ζωή ως η ξανθιά pop star Hannah Montana. Το στόρι (λέμε τώρα) στέλνει τη Miley μακριά από την ψευτιά του Χόλιγουντ και πίσω στη γενέτειρά της, το Τενεσί. Εκεί έχει να κάνει με επαρχιακούς χορούς, έναν όμορφο συνομήλικό της αγρότη και τις συμβουλές της γιαγιάς της. Παρότι η ευχάριστη ερμηνεία της Cyrus αξίζει καλύτερο υλικό απ’ αυτό, το «Hannah Montana: The Movie» θα ψυχαγωγήσει το εφηβικό κοινό, στο οποίο και στοχεύει.
Συνεχίζουν
Two Lovers **
Σκηνοθεσία: James Gray.
Παίζουν: Joaquin Phoenix, Gwyneth Paltrow, Vinessa Shaw. 110΄.
Ο σκηνοθέτης James Gray («The Yards», «We Own the Night») έχει χαρακτηριστεί το next big thing του Αμερικανικού σινεμά εδώ και καιρό. Οι ταινίες του είναι φτιαγμένες με σοβαρότητα, έχουν πάντοτε καλές ερμηνείες και μεγάλη εικαστική εκφραστικότητα. Το ίδιο ισχύει για τη νέα του ταινία. Θα ήταν κρίμα αν η συγκεκριμένη ήταν η τελευταία δουλειά του Joaquin Phoenix γιατί εδώ ο ηθοποιός είναι καλύτερος από ποτέ στο ρόλο ενός βασανισμένου άνδρα, ο οποίος διχάζεται ανάμεσα σε δυο πολύ διαφορετικές γυναίκες.
My Life in Ruins *
Σκηνοθεσία: Donald Petrie.
Παίζουν: Nia Vardalos, Richard Dreyfuss, Αλέξης Γεωργούλης. 98΄.
Το «Έρωτας α λα ελληνικά» υιοθετεί το χλιαρό πλαίσιο μιας ταξιδιωτικής περιπέτειας, για να μας αφηγηθεί την ιστορία της Giorgia, μιάς ελληνό-αμερικανίδας ξεναγού, που ξαναβρίσκει τη χαρά της ζωής στην αγκαλιά του Έλληνα οδηγού του λεωφορείου της, Αλέξη Γεωργούλη. Το να ανατάξεις μια ταινία όπως το «My Life in Ruins» προϋποθέτει να χαμηλώσεις πολύ τον πήχη. Είναι λίγο κουλό να μας ενθαρρύνει να γίνουμε πιο περιπετειώδεις μια ταινία που θυμίζει τηλεταινία των 80s. Ειδικά επειδή η Vardalos επιμένει πεισματικά να κινείται εκ τους ασφαλούς - τόσο ως σεναριογράφος όσο και ως ηθοποιός.
